Kategori YAZARLAR

Hava bir açıp bir kapasa da, güneş bir bakıp bir kaçsa da, Antalya’dan kış uzaklaştı. Havada mis gibi portakal çiçeği kokusu savruluyor. Banketlerde kalan tek tük turunç ağaçları, portakal bahçeleri yok edilerek, yapılan sitelerin bahçelerinde kalarak, tanıklık eden birkaç portakal, limon .v.s var olduklarını kanıtlama derdinde. Aldığımız her nefese karışarak bizleri ferahlatıyor. Öte yandan ‘Bize nasıl kıydınız?’ çığlığı ile pişmanlıklar yaşatıyor.

Yüz yıl önce, 1910’da Clara Zetkin (Kadın hareketinin öncülerinden ve Almanya Sosyal Demokrat Parti liderlerinden) kürsüden heyecanla bir öneri sundu. Salonu dolduran kadınlar da aynı heyecanla ve oy birliğiyle öneriyi kabul ettiler. Salon; Danimarka’nın Kopenhag kentinde, Uluslararası Sosyalist Kadınlar Konferansı’nın yapıldığı yerdi. Tam yüz yıl oldu. O gün yola çıkan kadınlar, yüz yıldır yürüyor. Bir arpa boyu yol gitseler de pes etmeye hiç mi hiç niyetleri yok. Karınca kervanı gibi, yürekleri kendilerinden kocaman. Zaten işin içine kadın girerse geri dönüşü yoktur. Tekel işçileri örnektir.

Havalar yine bozdu, kara bulutlar kapladı göğü. İspanya’dan fırtına yola çıktı. Yine yıkıp geçer mi? Yoksa yalnızca korkutur mu bilinmez. Ülkemin durumu da buna uyum sağlıyor. Her taraf politik fırtınadan toz duman. Sol yanımız hiç bu denli sıkışmamıştı. Ne yana baksak şaşkın ve suskun. Oysa biz her zaman demez miyiz? “Ne darbe, ne şeriat” diye.

“Ben beni bir daha ele geçirirsem, Ab-ı hayat içersem demiyorum. Kapılar açılsa bir daha, Ben bu haneye bir daha girsem. Yaşardım yine böyle kan revan içinde. Yine böyle aşk ile sersem, Ben beni bir daha ele geçirsem.” Nazım Hikmet