Kategori SİZDEN BİZE

Yılın son günü… Hiç öngörmediğim, hayal bile etmediğim bir yerde yeni yıla ‘merhaba’ diyeceğim. Sokaklar yeni yıl için süslenmiş, ışıklandırılmış yine de fazla kalabalık değil. Bir sessizlik lapa lapa yağan…

Ev sahipleri benimle yakından ilgileniyorlar. Onların yönlendirmeleriyle ve bana ayırdıkları zaman sayesinde çok eski bin yıllık, 1.500 yıllık olduğunu öğrendiğim eski taş manastırlar gördüm. Vadinin kimi kayalık yerlerine kayalık kısımların…

Beyrut’tan Bcherri’ye doğru yola çıktım. Deniz seviyesinden gitgide yukarılara çıktıkça manzara seyrine doyulmaz bir hal alıyor. Renkleri mi, ağaçları mı, çiçekleri mi, karlı dağları mı, yukardan kuşbakışı görünen denizi mi…

Palmyra’dan ayrıldıktan sonra cebimde çölden izin alarak aldığım bir avuç kumla beraber akşamüzeri Damascus’a (Şam) vardım. Otogardan ‘old city’ – eski şehre – giden dolmuşlardan birine atladım ve eski şehirde…

Palmyra’da son gün sabah bir su sesiyle uyandım. Sanki odanın içinde yağmur yağıyordu. Hemen kalktım; baktım, banyonun üstündeki borulardan su sızıyor, ortalık ıslak; telaşa kapıldım. Borulara çamaşır asmak sanırım iyi…

Çadırın içindeyiz. Etrafı bir gaz lambası aydınlatıyor. Bir perde çadırı iki ayrı odaya bölmüş. Ortada bir soba ve sobanın etrafına oturmuş insanlar var. O insanlardan biri de benim…

Kıl çadır hakikaten çok güzel bir yaşam alanı. Ortada ateş yakacak bir yer yapılmış, kenarlarda boydan boya sedirler, sedirlerin üzerinde minderler, yastıklar ve yukardan üstümüze sarkan püsküller var. Renkler kırmızı…

Gözlerimi açtığımda gün doğmuştu. Kalktım, dışarıdan gelen sesler günün çoktan birileri tarafından başladığına işaret eder gibiydi. Giyinip çıktım. İçimde kahverengi bir sevinç ve aklımda sadece ve sadece çöle gitmek var…

Palmyra küçük bir kasaba. Toprak renginde her yer; yapılar, evler… İnsanları geleneksel giyiniyor; erkekler; uzun bir entari (galebiye), başını sardıkları peştemal ve peştemale geçirdikleri bir halka kullanıyor. Tipik Arap giysisi.…