SAYI 37

Günaydın armut ağacı, günaydın dere sesi, günaydın kuş cıvıltısı... Uyandım, ahşap kokusu var etrafta, biraz soğuk sanki olsun güneş var. Birazdan ısıtır etrafı sarı sıcak. Annemin sesi; Şeftali’yle konuşuyor. Şeftali kim; güzel sarı kızımız, birciğimiz. Yıllar sonra yaylamızı şenlendiren, ahırımızın kemer taşlarını anlamlandıran kızımız.

Devamını okumak için Tıkla »

3 Ocak Pazar günü, Barınak Gönüllüleri Derneği'nin hayvan nakil ambulansı için Fatih Hayvan Hastanesi'nde ihbar telefonlarını bekliyorduk. Bu sırada televizyon açıktı ama bakmıyordum. Ta ki, kulağıma, dikkatimi çeken bir bilgi çalınana kadar: “Dansçı köpekler, atletik kaplanlar, estetik atlar, hepsi burada! Ne güzel!”

Devamını okumak için Tıkla »

Aslında ilk yazıma hangi konuyla başlayacağımı düşünürken kızım imdadıma yetişti. Yaşantımız gereği memleketten uzak kalınca dönem dönem ailemle telefonda görüşmeye çalışırım. Telefonu kapattıktan sonraki yüz ifademin şeklinden kızım rahatsız olacak ki her defasında “Baba ne oldu gene” diye söylenir. Bu sorudan sonra artık yazımın konusu ortaya çıkmıştır.

Devamını okumak için Tıkla »